Dlaczego retro na Amidze nie jest tak popularne jak na 8 bit?

Co to jest retro?

W przypadku 8-bit wiadomo, programuje się te sprzęty pod hardware, z pominięciem systemu. Takim czystym 100% retro byłoby robienie softu pod Amigę 500 która w czasach kiedy ją produkowali miała z jednym wyjątkiem świetny hardware. Amiga 1200 miała już lepszy i szybszy cpu niż reszta hardware i pisanie softu pod nią  to już nie jest prawdziwe retro, ale o tym dalej.

Problemy z Amigą 500

Podstawowy problem to oczywiście stacja dyskietek. W 1983 kiedy Amigę projektowano dyski twarde były drogie więc nic dziwnego że ich nie dodano. Zresztą ówczesne PC też działały głównie z dyskietek, a nawet z magnetofu kasetowego. Niestety Commodore które amigę kupiło w 1984 a wypuściło na rynek w 1985, nie zapewniło możliwości taniego podpięcia twardego dysku. Do amigi 500 można było podpiąć albo bardzo drogi dysk SCSI który wraz z kontrolerem kosztował więcej niż amiga 500, albo dysk MFM który był już wtedy bardzo przestarzałą technologią i nie był ani szybszy ani pewniejszy od stacji dyskietek.

Amiga 500 była komputerem bardzo nieprzyjaznym dla programistów. Grafika i dźwięk były o wiele lepsze od 8 bitowców, ale ceną za lepszą rozdzielczość, więcej kolorów, sample było to że grafika i dźwięk objętościowo były kilkadziesiąt razy większe niż w przypadku 8 bitowców, a że stacja dysków w Amidze jest równie szybka/wolna jak w małym atari, to Amiga tylko ze stacją dysków była równie wygodna jak 8bit z magnetofonem kasetowym, a nawet mniej. Kolejny problem to pojemność dyskietek, biorąc pod uwagę ile więcej danych trzeba zapisać/ odczytać 880 kb jakoś nie oszałamia. I o ile jeszcze graczy czy zwykły użytkownik jakoś dawał radę jak miał dpainta czy pt na jednej dyskietce ze swoim pracami, to dla programisty amiga 500 to był koszmar. Nie dość że stacja chodziła wolno, to jeszcze trzeba się było robiąc coś stale wachlować dyskietkami – raz dpaint, raz kompilator, raz pt. Że nie wspomnę o testach gdzie po zwisie programu trzeba było wczytywać wszystko od początku.

Amiga 1200

Commodore rzuciło ten sprzęt na rynek w październiku 1992. W naszym kraju był dostępny latem 1993. W grudniu 1993 wyszedł DOOM, zaczęła się rewolucja 3D i gry w stylu Amigi 500 stały się nudne, żałosne i przestarzałe. Do gier 3D układy graficzne amigi się nie nadawały, trzeba było wszystko robić cpu. Do użytków również bo cpu był szybszy niż reszta hardware. Amiga 1200 to był nadal fajny komputer ale tylko do użytków i pod system który do roku 2000 był lepszy a potem na poziomie tego na PC.

 

Advertisements

2 thoughts on “Dlaczego retro na Amidze nie jest tak popularne jak na 8 bit?

  1. Na Amidze 500 dla wygody programisty trzeba było dokupić rozszerzenie pamięci np. do 2 mb albo więcej i używać ram dysku zamiast używać ciągle dyskietki i podłączyć kilka napędów floppy 3.5 cala przy braku twardego dysku.
    Uzywanie dyskietek na Amidze było wygodniejsze i szybsze od magnetofonu na Atari.

    • Do 2 MB RAM kompilator C na Amigę by się nie zmieścił.
      Dwie stacje dysków to też było za mało dla kompilatora (SAS/C).
      Kiedyś dawno temu początkiem 1992 razem kolegami próbowałem takie rzeczy robić, ale nic z tego nie wyszło.
      Magnetofon w małym atari był kiepski, nie mieli turbo.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s